Προμετωπίδα

Οι λέξεις είναι το ισχυρότερο όργανο δημιουργίας. Κάθε πιθανός συνδυασμός τους έχει την απόλυτη, τη μοναδική δύναμη να ονομάσει τα πράγματα και τα φαινόμενα, θεμελιώνοντας έτσι τη βάση της ανθρώπινης σκέψης. Η υπόγεια διαδρομή των λέξεων, Δεκέμβριος 2009, Γιάννης Πολιτόπουλος

VoicesNet

The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The look of the rain", a short story by Γιάννης Πολιτόπουλος of Greece.

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Η αυθεντικότητα της γραφής


          Στην πορεία του λόγου του ο έρωτας αντιγράφει τα όνειρα της Ποίησης.
          Καθώς προσπορίζει το πρωτότοκο φιλί του ζευγαριού η Ποίηση ανεμίζει τα μυστικά της σε κάθε ακρογιαλιά του ανθρώπινου βλέμματος.
          Όπως δηλαδή συμβαίνει κάθε Άνοιξη με κάποιο εφηβικό ζευγάρι, το οποίο επιλέγει, για να ενσαρκωθεί στο άγγιγμα των βλεμμάτων του.
          Όπως τη φετινή Άνοιξη που η Ποίηση επέλεξε τον Άρη και τη Χαρά, δύο μαθητές με την απεραντοσύνη του μέλλοντος να ανακαλύπτει την αμοιβαιότητα των πιο ποιητικών συναντήσεών τους.
          Κι επειδή πολλοί άνθρωποι, κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπαψαν να πιστεύουν στα παραμύθια, η Ποίηση έρχεται διά της πραγμάτωσής της να τους επαναφέρει στη φυσιολογία της πραγματικής, της αυθεντικής ζωής.
          Έτσι, τα δύο παιδιά έγιναν, ξεχωριστά στην αρχή, φορείς του πιο αγνού έρωτα.
          Γιατί η Χαρά έγραψε στο εφηβικό σημειωματάριό της την ακροστιχίδα του αγαπημένου της αγοριού.
          Δείτε τι έγραψαν τα χέρια της:

Άμετρη είναι η
Ροή της αγάπης μου κάθε
Ημέρα που ζητώ το φιλί της
Σιωπής σου

          Και το κράτησε για μέρες πολλές η Χαρά το ποίημά της κρυμμένο στην τσάντα της.
          Κι ας μην ήξερε ακόμη ότι κι Άρης μονογραφούσε το δικό της όνομα, προκειμένου να της το χαρίσει και να της ζητήσει το πρώτο τους φιλί.
          Στο ανοιξιάτικο σακάκι του ο Άρης το είχε κρυμμένο το ποίημά του που έλεγε:

Χρυσαφένια χείλη
Αγγίζουν το φως στη
Ροή της
Άμετρης αγάπης μου

          Κι έτσι συνέβη η πραγμάτωση της τελειότητας, αφού η υπέρτατη εφηβική πίστη στο απροσδόκητο οδήγησε τα δύο παιδιά να επιλέξουν την ίδια ηλιόλουστη στιγμή ενός ανοιξιάτικου μεσημεριού, ώστε να χαρίσουν μεταξύ γέλιου και πρώτου φιλιού το καθένα το ποίημά του στο άλλο.
          Από τη στιγμή εκείνου του φιλιού μία καινούρια, πιο αυθεντική σχέση ξεκινούσε για το αιώνιο καλοκαίρι της ζωής τους.
          Γιατί την κρυστάλλινη διαφάνεια και δύναμη της αυθεντικής εφηβικής γραφής δεν την έχει κανένα κινητό τηλέφωνο και καμία διαδικτυακή συνομιλία.
          Αφού η γραφή ενός χεριού είναι προέκταση της ίδιας της ψυχικής αίσθησής του.
          Κι όταν η γραφή συνδέει τη συναισθηματική ζωή δύο παιδιών, τότε το πρώτο φιλί είναι αυτό που θριαμβολογεί για τον ερχομό της αγάπης.

Γιάννης Πολιτόπουλος

4 σχόλια:

Bob Bushell είπε...

Beautiful poem, beautiful girl, hippiedom, I love it.

MARTY είπε...

wish you a very happy weekend
thank you for your nice words always

Al είπε...

What a great place to visit - and fun to be there with people you love!

aimarii είπε...

Now I didn´t understand text, but is very beautiful. I listen and looking out from my window. Winter going on.