Εισαγωγή

Welcome, there is always a place for you here

Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

The return to light

A clear reading
in eyes whitch await
the response of love

A secret smile
traveling permanently
to the lips of the future

And  the light is happy
to the look of joy
which the woman breathes forever

Besides, the sunsets' silences
listen sweetly
the humility of her dreams

Since no reality
no earthly imagination can not
touch thelips of the woman 
even though  the lights of love multiplied
in her coming

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

A smile brightens the world

And the stars fall in love
and eyes brighten
when words touch lives

Since smiling people
and limitless gush words
from children's hands tips

As life is a festival
and the music laughs
when kisses brighten the nights

And there are no words
there are no songs
which can be compared with a kiss

Only words kiss love
and give the blue future
to the ecstasy  of a childhood dream
which travels to the beaches of life for the first time

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Η επιστροφή της αγάπης

          Είχε ξημερώσει, όταν η σκέψη της επιστροφής γεννήθηκε στη ψυχή του.
          Θα ήταν μία επιστροφή σχεδόν ανεπαίσθητη, η οποία θα καθήλωνε το βλέμμα της κοπέλας και θα το ζευγάρωνε με το βλέμμα του αγοριού.
          Με τη σκέψη αυτή να μετατρέπεται σε ονειρική εικόνα μέσα στα μάτια του, το αγόρι άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και άρχισε να περπατά προς το μέρος εκείνο που είχε δει στο όνειρά του ή που νόμιζε ότι είχε δει ή που για αρκετά χρόνια όριζε την απεραντοσύνη της δικής του αγάπης.
          Λίγες στιγμές νωρίτερα  η κοπέλα με τα μαύρα μαλλιά είχε κιόλας ξεκινήσει αναζητώντας τη δημιουργία μιας ανθρώπινης ιστορίας χωρίς τέλος.
          Η ίδια η αγάπη, ως ζωντανό συναίσθημα μιας αμοιβαίας αναζήτησης, προετοίμαζε την αρχή μιας κοινής ιστορίας πέρα από κάθε λογική, πέρα από οποιαδήποτε  ομοιότητα με άλλες ανθρώπινες ιστορίας.
          Γιατί συνέβαινε αυτά τα δύο παιδιά να αγνοούν ότι στην πραγματικότητα υλοποιούσαν την ιστορία την οποία κάποιος ανώνυμος συγγραφέας είχε ήδη γράψει στο μοναχικό του τετράδιο.
          Κι όταν τα βλέμματά τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, μια γλυκιά ανάσα επανασύνδεσης των βλεμμάτων τους κατέκλισε και τα δύο παιδιά.
          Ούτε μία στιγμή δεν αναρωτήθηκαν πως συνέβαινε να γνωρίζονται μεταξύ τους. Αφού η δύναμη της αγάπης που γεννιέται δεν επιδέχεται καμία λογική εξήγηση.
          Καθώς η ημέρα διέσχιζε τη ζωή των κοινών βλεμμάτων της αγάπης τους, ένα φιλί κατέβηκε από το φως του ήλιου και σαν αφιέρωση σφράγισε το πρώτο κοινό φιλί τους.
          Τότε πολλοί άνθρωποι σε διάφορα σημεία του πλανήτη είδαν για λίγο δύο αστέρια να ενώνονται εκπέμποντας τόσο φως αγάπης που ήταν ορατό σαν δεύτερος ήλιος.
          Ήταν ο ήλιος της αγάπης.
          Ήταν η ίδια εκείνη η παλιά αγάπη των παιδιών, η οποία υπερβαίνοντας κάθε συνηθισμένο φυσικό νόμο ήταν πια ικανή να ενώνει τα παιδιά σε μια κοινή ζωή, στην οποία παρελθόν, παρόν και μέλλον ταυτίζονται.
          Με τα χείλη τους σφραγισμένα ακόμη το κορίτσι ύψωσε το χέρι του και ο ήλιος έκλαψε από αγάπη αποστέλλοντας μια υπέρτατη αχτίδα ζεστασιάς στη φαντασία όλων των ανθρώπων.
          Το χαμόγελο που σφράγισε τα χείλη του αγοριού, αποτέλεσε τη διαύγεια του φωτός, το οποίο θα προστάτευε για πάντα την αγάπη τους.
          Κι όταν ο ήλιος έφτασε στην καθημερινή δύση της ουράνιας βόλτας του, τα δύο παιδιά υποδέχτηκαν την αρχή της νύχτας με ένα τραγούδι για την επιστροφή της ανθρωπιάς στη ζωή τους.  

Γιάννης Πολιτόπουλος

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

In the footsteps of the future


Common Dreams
shared experiences
common steps

When words are not enough
kids playing love
and the future travels in their eyes

Beacause the future kisses their lives
spreading the most optimistic star
in most human soul of their dreams

Since children have the gift
children brighten the light
children caress caresses

And it is the fate of children moon
that nights  travels words
with  the storm of the stars

Each child and a look
each child and one love
each child a hug of words
ready for the endless journey of life

Yannis Politopoulos