Εισαγωγή

Welcome, there is always a place for you here

Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Online friends

Through their words
our friendship lies constantly to light

Through their photographs
love touches the unmentionable kiss

Through the spontaneous thoughts
a kiss of friendship travels the eternity

Because they are the first friends
of this new kind of infinite friendship
of the web

And I have them all every time
on the wide beaches of my heart
as brothers of common descent and hope

And are their words
blessing of our common soul
that beautifies our life forever

Yannis Politopoulos

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

The look of the stars


On the shore of love
two lips form α kiss

At the edge of a hug
Two hands unite the past

On the trail of stars
voices breathe myths

Since happens the faith to embrass
those who believe in miracle

And of truth is creator
the promise that two children wear

As the knowledge of people
poor are without love for dreams

Since the stars live
when a world travels in the sky

Yannis Politopoulos


Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Στην αγκαλιά των λέξεων


   Στις αρχές του χειμώνα. Είναι η ημέρα της βροχής. Το νερό κυλά θωπεύοντας τις ιστορίες των ανθρώπων. 
   Ακόμη και η βροχή όμως εντυπωσιάζεται από τη δύναμη της όμορφης γυναίκας, η οποία περπατά αγαπώντας όλες τις εκδοχές της ζωής και κυρίως την αγάπη. 
   Γιατί το παρόν της όμορφης αυτής γυναίκας διαμορφώνεται από τον κυματισμό των συναισθημάτων της. 
    Το βλέμμα της αγγίζει τις λέξεις που ταξιδεύουν από το βορρά προς το νότο μιας αθώας παιδικής αγάπης που γεννιέται στα χείλη της αιωνιότητας. Ο βηματισμός της γυναίκας αυτής είναι τόσο γλυκός που η αγάπη της γης για τις στάλες της βροχής την προστατεύει από κάθε πιθανή απροσεξία. 
     Γιατί συμβαίνει συχνά στη ζωή των ανθρώπων που αγαπούν αυθεντικά, να έρχεται μια βρόχινη στιγμή που η αγάπη αγκαλιάζει ακόμη και τη φυγή μιας παρελθοντικής αμοιβαιότητας. 
     Στη βρόχινη πορεία της η γυναίκα καθιστά την ίδια τη ζωή της ποιητική εκδοχή της βροχής, για να αισθάνεται καθημερινά πως μία αγάπη επιβραβεύει το ποιητικό μέλλον των βημάτων προς την ευτυχία. 
     Και μπορεί η ίδια να μην έχει ακόμη τη φυσική δυνατότητα να το βλέπει, καθώς βηματίζει στην αγκαλιά του μέλλοντος, συμβαίνει όμως η ζωή να την οδεύει κιόλας προς την απεραντοσύνη μιας ανθρώπινης ευτυχίας. 
     Άλλωστε, οι στάλες της βροχής μόλις την αγγίζουν και από την ομορφιά της πέφτουν στον απόηχο των τραίνων, γράφουν στην κρυφή ζωή των σκέψεων το μικρό ποιητικό παιδί των σκέψεων της ίδιας της φύσης. Με βρόχινα γράμματα το βλέμμα όλων όσων αγαπούν μπορούν να διαβάσουν: «Στην αθώα αγκαλιά των λέξεων η μνήμη συναντά τον εαυτό της. 
    Κι είναι μια μόνο λέξη η οποία ζωγραφίζει τη θαυμαστή σιωπή μιας άλλης εποχής.». Αντικρίζοντας τις λέξεις η γυναίκα αγκαλιάζει με το βλέμμα της το βρόχινο φως που αναγνωρίζει στο βλέμμα των ματιών της τη διαχρονική αφορμή μιας λεκτικής θεότητας. 
   Συμβαίνει τότε, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη διαδοχή των εποχών, η γυναικεία φαντασία να ταλαντεύει τη διαδοχή των λέξεων όπως επρόκειτο η φύση να ταλαντεύει τη διαδοχή βλεμμάτων που αγαπιούνται και χάρη στην αγάπη ακραγγίζουν τα χάδια της απεραντοσύνης. 
   Αφού σαν ήλιος των λέξεων και η βροχή των συναισθημάτων της φύσης λάμπει στο μέλλον της γυναίκας που αγαπά τη διαδοχή των εποχών και πιστεύει ακόμη στα θαύματα της αυθεντικής αγάπης. 
     Γιατί κάθε σταγόνα είναι το φιλί μιας λέξης που υπάρχει για πάντα. 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

The internet hug

A word at a distance of caress
a kiss at a distance of heart
and a caress that touches the light of love

Memories brighten the future
desires touching the eyes
and sea of caresses deepens the life

Since happens the love like vision
to grow the palm of words
offering in memory the key to happiness

And no more ethereal words
to express to readers
that thanks to their embrace web
words of gratitude dancing in my eyes

Yannis Politopoulos

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

The multiple stream of stars

A small dream always admired
the days that the look acrobat
from eye to eye who loved travel

Having loved the memory
like  sun οf the future love
graced with memories the future coming.

And always her face is the
youthful love of the first verb
pronounced when children love love

Because everyone knows that the youth
travels to the look of stars that pulsate in
accordance with the rythm of the childish glance
looking at the love that lurks in the next
turn οf the  poetic road of words


Yannis Politopoulos