Εισαγωγή

Welcome, there is always a place for you here

Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

No face

Love in her flesh
Desire in her eyes
Kiss in her lips

No face

Only the eternal seed
that burns
the beaches of her hair

Without any way
escape out
from the rotten horizon

Balancing on the distressed nights
with the legend of white swans

Yannis Politopoulos

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Στις αμυχές του ονείρου

     Αυγουστιάτικο πρωινό. Στο δωμάτιο που φιλοξενεί την καλοκαιρινή εκδοχή των διακοπών της γυναίκας, η πρώτη ηλιαχτίδα της ανατολής διατρέχει το πρόσωπό της και λούζει για λίγο τα κλειστά βλέφαρά της.
Τότε, η ζωή και το όνειρο ξυπνούν στο βλεφάρισμα των ματιών της με μία διάθεση σαγήνης κι ευτυχίας.
Η πρώτη ημερήσια σκέψη της γυναίκας είναι ταυτόχρονα και μια αυθεντική καλοκαιρινή επιθυμία.
Η γυναίκα σηκώνεται από το κρεβάτι που αγκαλιάζει για λίγες ημέρες και νύχτες τη σάρκινη αλλά και την άϋλη εκδοχή της ύπαρξή της και κατευθύνεται με βήματα μαθηματικής ακρίβειας προς το μεγάλο καθρέπτη του δωματίου.
Εκεί η γυναίκα στέκεται για λίγο και στο καθρέπτισμα των ματιών της ευχαριστεί την πλάση που την αξιώνει να γίνεται διαρκώς κάτι περισσότερο από μία απλή σύνθεση σώματος και ψυχής.
Στο γυάλινο βλέμμα του ειδώλου της η γυναίκα αντικρίζει το συνδυασμό λογικής και συναισθημάτων που χαρακτηρίζουν κάθε της ενέργεια και χαρούμενη ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει το καλοκαιρινό της όνειρο.
Μεστή από περηφάνια για τον εαυτό της, μια περηφάνια εσωτερική όπως συμβαίνει σε όλους τους σπάνιους ανθρώπους που έχουν προσωπικότητα και γι’ αυτό δεν χρειάζονται καμία εξωτερική επιβεβαίωση, η γυναίκα ετοιμάζεται να κατέβει στην ακροθαλασσιά. Φορά τα σανδάλια της και το καπέλο της και παίρνει μαζί της το βιβλίο που πρόκειται να διαβαστεί από το βλέμμα της.
Είναι ένα μικρό βιβλίο που μιλά για το καλοκαίρι και η γυναίκα επιθυμεί να το διαβάσει σε απόσταση θωπείας από τη γαλάζια θάλασσα.
Στην αμμουδιά η γυναίκα διαβάζει τις πρώτες σελίδες καθισμένη σε έναν σκιερό βράχο ακριβώς εκεί όπου σκάει το ανεπαίσθητο κύμα του καλοκαιριού που νοτίζει τα πόδια της δροσίζοντάς την από την ηλιόλουστη φωτοχυσία.
Η γυναίκα περνά την ώρα της με την ανάγνωση στα χείλη και στο βλέμμα. Όταν η καλοκαιρινή ζέστη αυξάνεται, η γυναίκα κολυμπά για λίγο, για να επανέλθει ξανά πίσω στην ανάγνωση.
Η γυναίκα το αγαπάει αυτό το μικρό βιβλίο και γνωρίζει ότι τα βιβλία δεν προδίδουν ποτέ. Είναι ο πολύτιμος σύντροφός της στο ταξίδι των καλοκαιρινών διακοπών της.
Όταν επιστρέφει στο δωμάτιο, η γυναίκα τοποθετεί ευλαβικά σχεδόν το βιβλίο στην ίδια πάντα θέση, στο κομοδίνο που βρίσκεται στα δεξιά του προσώπου της, όταν χαλαρώνει ή κοιμάται.
Έπειτα στέκεται και πάλι μπροστά στον καθρέπτη και πλημμυρισμένη από ευτυχία σκέφτεται πως ακόμη δε γεννήθηκε το κείμενο που μπορεί να την περιγράψει

Γιάννης Πολιτόπουλος.