Recent Comments

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

A poem is born

My look turns
in the sea

My hand flies
to the future

My mind travels
to the beauty

Then a miracle is born

My words become
phrases

My tears become
proposals

My laughs become
lyrics

And my friends
become brothers
by their reading

Yannis Politopoulos

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Το μαγικό φιλί

          Κατάστηθα στην άυλη μνήμη της αθωότητάς της μία εικόνα του ζευγαριού προβάλλεται με τη συνοδεία της μουσικής υπόκρουσης ενός φιλιού.
          Η γυναίκα εκστασιάζει το αντρικό βλέμμα με τις παρηχήσεις των λέξεων που από τα χείλη της ταξιδεύουν νοερά προς τις μαγικές ακρογιαλιές του ανδρικού στόματος.
          Τότε ένα μαγικό φιλί πραγματώνεται πρωτογενώς με τη μαγική αίσθηση βεβαιότητα της επερχόμενης αιωνιότητας μιας ολοκαίνουριας αγάπης.
          Κι είναι η πιο ακροτελεύτια ηλιαχτίδα της Άνοιξης εκείνη που σφραγίζει τη διάδοση της πρωτόλειας αυτής αγάπης.
          Γιατί συμβαίνει κάποιες φορές ένα τόσο δυνατό πρώτο φιλί να μεθερμηνεύει σωστά τους πόθους που για καιρό εκκολάπτονταν στις ψυχικές ακρογιαλιές δύο ανθρώπων.
          Έτσι το ζευγάρι καθίσταται ήδη έτοιμο να αγναντεύει τη δημιουργία των στιγμών που σα χρυσαφένια περιδέραια θα κοσμούν την ύλη των δύο σωμάτων.
          Αφού αυτός ο ένθερμος εναγκαλισμός να περιβάλλει ενθέρμως πια τον κοινό βηματισμό του ζευγαριού στην αμμουδιά μιας βέβαιης αγάπης.
          Και σαν το ζευγάρι ξεκινά να βηματίζει στην πεζή καθημερινότητα των ανθρώπινων αστικών κέντρων, δε ξεχνά ποτέ να διατηρεί στα ζωντανά ακρωτήρια της πρώτης αγάπης του το αέρινο δαχτυλίδι που ελαφρά συμβόλισε την πρώτη ένωσή του.
          Γνώμονας πια της κοινής αγκαλιάς των βηματισμών τους προς την ευτυχία είναι η ένωση των χειλιών κάτω από το βλέμμα του ήλιου.
          Όσο για τα μικροκαμωμένα συννεφάκια του ανοιξιάτικου ουρανού, αυτά τίποτα πια δε μπορούν να συμβολίζουν παρά την επιβεβαίωση της αγάπης.
          Μιας και συμβαίνει να προελαύνει στο δρόμο της κοινής ζωής του ζευγαριού το καραβάκι των παιδικών χεριών τους, τα οποία πριν από χρόνια το ταξίδευαν – μοναχικά τότε – στο πέλαγος της κοινής μελλοντικής ευτυχίας.
          Σα να το ήξεραν μάλιστα, ποτέ τους τότε δε φοβήθηκαν τα κύματα, θαρρώντας πως γνώριζαν τι εκκολάπτονταν στα βάθη της θάλασσας της αγάπης. 
          Έτσι συμβαίνει να προχωρούν μαζί σήμερα στο πέλαγος της μνήμης, παρελθοντικής και μελλοντικής συνάμα, τη στιγμή που το κοινό χαμόγελο αστράφτει πριονίζοντας το σοφό εναγκαλισμό των βλεμμάτων τους.
          Διότι χάρη σε ένα αγνό φιλί προκύπτουν πάντα οι πιο αιώνιες ακρογιαλιές της αγάπης, με σκοπό την αποθέωση της κορυφαίας ανθρώπινης πράξης, την οποία τίποτα δε μπορεί να διακόψει, όταν είναι αυθεντική σα βλέμμα ουράνιου θεού που ενθρονίστηκε στη γη για πάντα.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Στα ίχνη του φεγγαριού


Δώδεκα Ποιητικές εκδοχές
διαχρονικών αναμνήσεων

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

The music loves her name

     It is a sunny afternoon when a couple of words fall in love. It happens just at the moment that a woman tries to write a new book. Her book has no title at the moment. Suddenly the music of an old radio begins to play a song just for her ears. By a living dream of her soul, the woman understands that she is something special for all her beloved people. Then the radio plays her name. It is a beautiful name. The name is Fedra and by her breath two words become poem by the title "Rainbow soul". The woman can read now the dream of her future.

Yannis Politopoulos

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

The beach of truth

Love lights
in the light

And gives a kiss
to the people

By its small lips
love speaks

Three words defines
to the seashore

Companionship, friendship
and return

The water carries the message
on shore of every gaze

Then a kiss writes our words
with the passion of our spiritual youth

Yannis Politopoulos